Αρχική Συζητήσεις Το θεσμικό πλαίσιο της Κοινωνικής Οικονομίας

  • Συντάκτης
    Δημοσιεύσεις
  • admin
    Κλειδοκράτορας
    Post count: 16
    #73 |
  • ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ
    Συμμετέχοντας
    Post count: 14

    ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ για την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και εισοδημάτων.
    • Οι θεσμοί εφαρμογής της κοινωνικής οικονομίας έχουν ιστορία δύο αιώνων, αν και ό όρος άρχισε να χρησιμοποιείται την δεκαετία του 1980 στην Γαλλία.
    • Ιδρύματα, κληροδοτήματα, εθνικοί και εθνικοτοπικοί ευεργέτες, φορείς της εκκλησίας, λειτούργησαν και λειτουργούν ως θεσμοί αλληλεγγύης πριν την εμφάνιση του κοινωνικού κράτους, (νοσοκομεία, πανεπιστήμια, μουσεία κλπ).
    • Σήμερα είναι ανάγκη, ώστε ο κατακερματισμός αυτών των θεσμών να αναβαθμιστεί σε ενιαίο σύστημα της κοινωνικής οικονομίας και του τρίτου τομέα.
    • Χρειαζόμαστε τον εναλλακτικό δρόμο απέναντι στα ελλείμματα του κράτους και της αγοράς, χρειαζόμαστε νέους θεσμούς.
    • Δεν μπορούμε με τα παλιά εργαλεία να αντιμετωπίσουμε τις νέες συνθήκες.

    Ευκαιρίες σε κάθε χώρο που υπάρχουν ανάγκες αλλά εγκαταλείπει και δεν ενδιαφέρεται να επενδύσει η αγορά ..
    Οφέλη για όλους από την ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας.
    • Ο συνεργατισμός πλέον προβάλλει στην παγκόσμια ημερήσια διάταξη ως προτεραιότητα από τον ΟΗΕ, την ΕΕ και άλλους διακρατικούς θεσμούς.
    • Οι συνεταιρισμοί, οι μη κρατικές οργανώσεις και οι σύλλογοι, είναι οι βασικές μορφές κοινωνικών επιχειρήσεων, είναι το κοινωνικό καταφύγιο για την εύρεση εργασίας και τοπικού εισοδήματος.
    ΤΟ «ΔΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΣΟΣ» της κοινωνικής οικονομίας.
    • Το πολιτικό σύστημα, αλλά και πολλοί δρώντες στο χώρο των κοινωνικών επιχειρήσεων, αντιλαμβάνονται την ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας ως ένα άθροισμα πολλών μεμονωμένων καλών πρακτικών.
    • Βλέπουν το καλό παράδειγμα και όχι την δύναμη του συνόλου, βλέπουν το «δέντρο» της κοινωνικής επιχείρησης και δεν βλέπουν το «δάσος», δεν βλέπουν το οξυγόνο που φέρνει στην οικονομία η συγκρότηση κοινωνικού κεφαλαίου και η αξιοποίηση του συνόλου των ανθρώπινων πόρων.
    • Αυτό το (κατακερματισμένο) άθροισμα των καλών πρακτικών ΔΕΝ μπορεί από μόνο του να δημιουργήσει το αναγκαίο κοινωνικό όφελος.
    • Είναι σαφές ότι χωρίς την συμμετοχή της κοινωνίας σε ευρεία κλίμακα, δεν νοείται κοινωνική επιχειρηματικότητα
    • Χωρίς «οικοσύστημα» δεν μπορεί να ανθήσουν οι κοινωνικές επιχειρήσεις.

  • pesko
    Συμμετέχοντας
    Post count: 6

    ΜΙΑ ΘΕΩΡΙΑ
    ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
    του Βασίλη Τακτικού

    Πολλοί τελευταία μιλούν για την κοινωνική οικονομία, αλλά λιγότεροι
    εννοούν την τεράστια σημασία της, στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
    Η πραγματική κοινωνική οικονομία στην Ελλάδα, όμως είναι άδηλη – μη αναγνωρίσιμη από το σύστημα.
    Αναγνωρίσιμη είναι η κρατικοδίαιτη του πελατειακού συστήματος
    δηλαδή η ψευδεπίγραφη κοινωνική οικονομία ,γι ΄ αυτό και είμαστε
    οι τελευταίοι της Ευρώπης.
    Ορισμένα μεμονωμένα καλά παραδείγματα που υπάρχουν σκόρπια στη χώρα δεν συνιστούν τους θεσμούς της κοινωνικής οικονομίας το λεγόμενο «οικοσύστημα» ανάπτυξή της.
    Όταν στα εκατό εγχειρήματα κοινωνικών συνεταιρισμών, πετυχαίνουν τα πέντε το θεσμικό έλλειμμα της χώρας δεν αντιμετωπίζεται.
    Τέτοια παραδείγματα υπήρξαν πάντα αλλά η συνολική κατάσταση είναι αποκαρδιωτική σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρώπης που η Κ.Α.Ο φθάνει το 10% ενώ στην Ελλάδα δεν έχουμε ούτε 2% .
    Ο κατακερματισμός των φορέων κοινωνικής οικονομίας και η άρνηση συγκρότησης ενιαίου χώρου εξυπηρετεί το πελατειακό σύστημα.
    Αντίθετα η προοπτική της συνομοσπονδίας, εκφράζει τις χιλιάδες μικρές εθελοντικές οργανώσεις και κοινωνικές Επιχειρήσεις που συγκροτούν το κοινωνικό κεφάλαιο.
    Ας δούμε ποιο είναι το ευρύτερο περιβάλλον μέσα στο οποίο μπορεί να αναπτυχθεί.
    Ζούμε το τέλος μιας ολόκληρης εποχής ….της δεύτερης βιομηχανικής επανάστασης και την αρχή μιας άλλης της τρίτης τεχνολογικής επανάστασης.
    Ζούμε ην εποχή των μεγάλων συνόδων κορυφής, για το μέλλον του κόσμου χωρίς προσανατολισμό.
    Μπροστά στο ιστορικό παράδοξο: της τεχνολογικής αποθέωσης από τη μια και από την άλλη την εκρηκτική διόγκωση της ανεργίας και φτώχειας.
    Έτσι η κοινωνική οικονομία προβάλλει ως ιστορική αναγκαιότητα μέσα από το έρεβος της παρακμής και της πολύπλευρης κρίσης.

    ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ τα έντονα σημάδια παρακμής: η συρρίκνωση της μισθωτής εργασίας, η κρίση ανεργίας και δημόσιου χρέους, η ανασφάλεια των ασφαλιστικών συστημάτων, η οικολογική υποβάθμιση.

    Φόροι, που καταπνίγουν την επιχειρηματικότητα και καταστρέφουν τους μικρούς επαγγελματίες και επιχειρηματίες. Ξενοίκιαστα και καταχρεωμένα διαμερίσματα και από την άλλη πλευρά πληθαίνουν οι πεινασμένοι και άστεγοι.
    Ας απαντήσουμε όμως, τι είναι κοινωνική οικονομία και τι μπορεί να κάνει για την ανεργία και τη φτώχεια.
    Κοινωνική οικονομία είναι ο παραγωγικός μη κερδοσκοπικός τομέας της οικονομίας, χωρίς μεσάζοντες, που αμείβει την εργασία.
    Χωρίς κέρδος για το χρηματικό κεφάλαιο που επενδύει κυρίως το κοινωνικό κεφάλαιο με τη μορφή του συνεργατισμού, εξυπηρετώντας εργασιακούς και κοινωφελείς σκοπούς.
    Στην κοινωνική οικονομία, βασικός σκοπός είναι η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας .
    Κοινωνική οικονομία δεν είναι η απλή φιλανθρωπία, που μαζεύει πόρους από τους πλούσιους και εύπορους, μοιράζοντας ελεημοσύνη στους φτωχούς, αλλά εκείνη η επιχειρηματικότητα που εξασφαλίζει εργασία στους φτωχούς και ανέργους.
    Απέναντι στον αδυσώπητο και αθέμιτο ανταγωνισμό που εξαντλεί φυσικούς, υλικούς και ανθρώπινους πόρους πετώντας τους μεταφορικά και ουσιαστικά στα «σκουπίδια» η κοινωνική οικονομία προσφέρει ελπίδα και διέξοδο από την κρίση.
    Καμιά τάξη μεσσίας, αστοί, μικροαστοί και προλεταριάτο δεν μπορεί να τραβήξει μπροστά , ο μόνος απελευθερωτής που απομένει είναι η νέα καθολικότητα της κοινωνίας πολιτών και ο συνεργατισμός το μήνυμα για το μέλλον του κόσμου.
    ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ δεν έρχεται μέσα από την εξουσία ως επιλογή αλλά με μια νέα έννοια ταπεινά: όπως ο καθήμενος επί πόλου όνου απέναντι των ισχυρών της γης.
    Έρχεται ως απάντηση στη γενικευμένη παρακμιακή κατάσταση δημιουργώντας νέες αυξανόμενες θέσεις εργασίας .
    Έρχεται μέσα από το τρίτο κύμα τεχνολογικής επανάστασης, απέναντι στην ξεπερασμένη βιομηχανική εποχή του β΄κύματος απέναντι την αχρήστευση παλαιών τεχνικών υποδομών, και εξειδικεύσεων που δεν έχουν πλέον ζήτηση στην αγορά εργασίας.
    Σε προηγούμενες ιστορικές εποχές η κοινωνική οικονομία υπήρχε μόνον σε άδηλη κατάσταση ή περιορισμένη μορφή και τώρα έρχεται ως κοσμοϊστορική αναγκαιότητα.
    Παρόλα αυτά απαιτεί, μια νέα καλλιέργεια συνείδησης, ένα νέο διαφωτισμό και πολιτισμό, καθώς και συμμετοχική δημοκρατία για να αποδώσει.
    Στο πρώτο κύμα της τεχνολογικής επανάστασης που αναφέρεται στη Γεωργική τεχνολογία και διήρκησε περίπου 10.000 χρόνια η κοινωνική οικονομία υπήρξε μόνο ως άδηλη οικιακή οικονομία και την μορφή του κοινοτισμού.
    Μέχρι το 1600 περίπου το 70% της παραγωγής και κατανάλωσης ήταν έκτος εμπορικών συναλλαγών και αγοράς.
    Η ενέργεια ήταν κυρίως μυϊκή των ανθρώπων και των ζώων ενώ για θέρμανση χρησιμοποιούσαν από τα δάση τα καυσόξυλα.
    Η χειρωνακτική εργασία απαιτούσε όσο το δυνατόν περισσότερα χέρια και η συγκεντρωτική παραγωγή όπου επιβαλλόταν κυρίως για δημόσια έργα χρησιμοποιούσε δούλους.
    Μολαταύτα έχουμε από αυτή την περίοδο αριστουργήματα υλικού και πνευματικού πολιτισμού, μοναδική ανθρωπιστική φιλοσοφία και καλύτερο παράδειγμα μέχρι σήμερα άμεσης δημοκρατίας.
    Στο δεύτερο κύμα της τεχνολογικής επανάστασης που αναφέρεται στη μεγάλη εποποϊα της βιομηχανική εποχής, διαρκεί περίπου 3 αιώνες μέσα στους οποίους συντελούνται κοσμογονικές αλλαγές, σε όλα τα επίπεδα.
    Σε αυτό το διάστημα η κοινωνική οικονομία υπήρξε με τη μορφή συνεταιριστικών επιχειρήσεων ως υποτελής τομέας κάτω από την ηγεμονία της αγοράς που κυριάρχησε με τις γιγάντιες εταιρείες σε παγκόσμια κλίμακα,.
    Με την τεράστια εξάπλωση της αγοράς και τον εκχρηματισμό της οικονομίας που οικοδομείται, πάνω στη βιομηχανοποίηση της παραγωγής, την άντληση ενέργειας από τα ορυκτά καύσιμα δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για την ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας.
    Το τρίτο κύμα της τεχνολογικής επανάστασης έρχεται με μια αντίφαση στο χώρο της εργασίας με πολλά υπέρ και κατά: συρρικνώνει την ανάγκη μισθωτής εργασίας αλλά ταυτόχρονα απελευθερώνει και γεννά νέες δυνατότητες, για φθηνότερο κόστος ζωής και συμμετοχής στο κοινωνικό πλούτο της γνώσης και ενέργειας.
    Η διάχυση της κοινωνίας της γνώσης μέσω ίντερνετ φέρνει μια απόφευκτη σύγκρουση με τις προνομιούχες ελίτ του κράτους και της αγοράς που μονοπωλούν τον τομέα της ενέργειας και της πληροφορίας.
    Τα κοινωνικά δίκτυα αποκτούν αυτόνομη δυναμική που μπορούν μειώσουν το κόστος συναλλαγών προσφέροντας μια εναλλακτική στις εμπορευματικές συναλλαγές και στην εμπορευματική κοινωνία.
    Όχι μέσα από κάποια χαρακώματα αλλά μέσα από τον κοινωνικό ακτιβισμό, εκφράζοντας το αίτημα της κατανεμημένης ενέργειας και της διάχυσης γνώσης για το συνολικό συμφέρον της κοινωνίας.
    Με μια προϋπόθεση τον συνεργατισμό στην επιχειρηματικότητα και την εργασία.
    Στο δεύτερο κύμα όπως γνωρίζουμε ιστορικά χαρακτηρίζεται από την συγκεντροποίηση κεφαλαίου και επιχειρηματικότητα, την μισθωτή εργασία, βιομηχανοποιεί τη γεωργία ενώ δεκαπλασιάζεται περίπου ο πληθυσμό της γης ενώ πολλαπλασιάζεται ο πλούτος σε όλους τομείς.
    Στις μεταφορές αναπτύσσονται οι ταχύτητες με γεωμετρική πρόοδο, σιδηρόδρομοι, αυτοκίνητα, αεροπλάνα, διαστημική τεχνολογία χαρακτηρίζουν τις διαδοχικές φάσεις στην ταχύτητα που αναπτύσσεται ο κόσμος με την εξέλιξη τεχνολογίας.
    Στις επικοινωνίες εξελίσσονται ανάλογες ταχύτητες περνώντας διαδοχικά, από την τυπωμένη εφημερίδα και το ταχυδρομείο σε λιγότερο από 2 αιώνες στο τηλέφωνο, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και τελευταία την πληροφορική και τέλος στο ίντερνετ που χαρακτηρίζει και την μετάβαση στο τρίτο κύμα τεχνολογικής .
    ¨Ολες αυτές οι τεχνολογικές εφαρμογές βρίσκονται βέβαια σε μια αλληλεπίδραση και καθορίζουν τις παραγωγικές και τις ανθρώπινες σχέσεις.
    Την οικονομική οργάνωση και την πολιτική που επιτρέπει θεσμικά την εξάπλωση της «αυτοκρατορίας» της αγοράς η οποία κυριαρχεί σε όλους τους τομείς, διευκολύνει την γέννηση του έθνους κράτος που έρχεται να συντονίσει αυτή την πολυπλοκότητα.
    Συνακόλουθα με την οργάνωση του έθνους κράτους, έρχεται αντιπροσωπευτική δημοκρατία και τέλος η οργάνωση του εργατικού κινήματος, κατοχυρώνονται σταδιακά τα ανθρώπινα και ατομικά δικαιώματα.
    Ο καταμερισμός εργασίας η ειδίκευση και υπερεξειδίκευση ο ανταγωνισμός σε όλους τους τομείς, είναι τα δόγματα της ηγεμονίας της αγοράς και της εκχρηματισμένης οικονομίας που έδωσαν τεράστια ώθηση στην παραγωγή αγαθών και συσσώρευση πλούτου .
    Σε συνδυασμό με την επιστημοτεχνική επανάσταση μέσα σε αυτό διάστημα διπλασιάζεται το προσδόκιμο ζωής καταπολεμούνται πολλές αγιάτρευτες μέχρι τότε ασθένειες και η παιδική θνησιμότητα.
    Ωστόσο, η συγκεντροποίηση της παραγωγής και του πληθυσμού στις μεγάλες πόλεις και υπερεξάντληση φυσικών πόρων, η οικολογική επιβάρυνση του πλανήτη μαζί με την εξάντληση των ορυκτών μη ανανεώσιμων πηγών είναι το τίμημα που πληρώνουμε σήμερα.
    Μετά τη πρώτη συνειδητοποίηση , της οικολογικής υποβάθμισης την εξάντληση υλικών και ανθρώπινων πόρων συνειδητοποιούμε μια σειρά παρενέργειες του συστήματος.
    Η διόγκωση της γραφειοκρατίας και διαφθοράς, προκαλεί μια εντροπία χαμένης ενέργειας μέσα ε αυτό το σύστημα οργάνωσης της παραγωγής και της εργασίας.
    Έτσι το κεφάλαιο λειτουργούσε και λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη της ανάπτυξης από ένα σημείο και πέρα γίνεται φρένο, όταν οι «άυλες αξίες» προκαλούν ένα υπερτροφικό κεφάλαιο και τοξικό εις βάρος της πραγματικής οικονομίας.
    Με βάση το τρίτο κύμα τεχνολογικών εξελίξεων βλέπουμε πως η αναπότρεπτη συρρίκνωση της μισθωτής εργασίας και διόγκωση της ανεργίας λόγω της μείωσης των επενδύσεων σε τομείς έντασης εργασίας είναι ένα πρόβλημα που δεν μπορεί να επιλύσει το κράτος και η αγορά.
    Ο τεχνολογικός εκσυγχρονισμός δεν συμβαδίζει με τον κοινωνικό εκσυγχρονισμό.
    Οι τεχνολογίες της πληροφορικής και ρομποτικής εξουδετερώνουν την ανάγκη για στρατιές εργαζομένων στο τομέα της μεταποίησης και ολόκληρες κοινωνικές ομάδες πρέπει να επινοήσουν από την αρχή τη δημιουργία θέσεων εργασίας σε νέους τομείς.
    Η κρίση των ασφαλιστικών συστημάτων και του κράτους πρόνοιας είναι αναπόδραστη με τη συρρίκνωση της μισθωτής εργασίας.
    Εδώ παρεμβαίνει η κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία, αξιοποιώντας θετική πλευρά των νέων τεχνολογιών που , για πρώτη φορά κάνει εφικτή η προοπτική της κάλυψης των ενεργειακών αναγκών από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με όλους τους πολίτες συμμέτοχους.
    Αντικαθιστώντας για παράδειγμα τα ορυκτά καύσιμα από την ανεξάντλητη αφθονία του Ήλιου κάνοντας εφικτό τον εκδημοκρατισμό της ενέργειας μέσα από ενεργειακούς συνεταιρισμούς. Αυτό λέγεται κατανεμημένη ενέργεια.
    συνεχίζεται

  • pesko
    Συμμετέχοντας
    Post count: 6

    Πόσο εύνοϊκές είναι οι συνθήκες να προχωρήσουν πρωτοβουλίες στην Ελλάδα μέσα στο θεσμικό πλαίσιο;

    Αυτό που δεν έχουν κατανοήσει οι σχεδιαστές του νέου θεσμικού πλαισίου είναι ότι η ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας στην Ελλάδα δεν είναι τυχαία στην τελευταία θέση της Ευρώπης. Οφείλεται σε ένα ψευδεπίγραφο σχεδιασμό, σε μια ψευδεπίγραφη πολιτική για την κοινωνική οικονομία και κατανομή των πόρων. Υπάρχουν πλείστα παραδείγματα πως επονομαζόμενοι πόροι για την κοινωνική οικονομία κατέληξαν στον πλουτισμό διαφόρων μεσαζόντων απορρόφησης κοινοτικών πόρων και σε μια επιδοματική πολιτική ανέργων του τίποτα που αναπαράγει μία αντίληψη και μία κουλτούρα στους νέους να μην αναζητούν μία παραγωγική εργασία με μέλλον, αλλά τα πεντάμηνα στο δημόσιο χωρίς ουσιαστικό έργο. Αυτό που δεν ξεκαθαρίστηκε από το πολιτικό σύστημα ποτέ μέχρι τώρα είναι ότι η κοινωνική οικονομία δεν είναι απομίμηση ούτε της αγοράς ούτε του κράτους.
    Εάν η αγορά μπορούσε να δημιουργήσει νέες επιχειρήσεις και νέες θέσεις εργασίας εκεί που χάνονται θέσεις εργασίας, ακόμα και με επιδοτήσεις, θα το είχε κάνει χωρίς να χρειάζεται ένα εναλλακτικό μοντέλο παραγωγικής δραστηριότητας και υπηρεσιών. Εάν πάλι το κράτος μπορούσε να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, πέραν της αρχικής επιδότησης, ασφαλώς θα το είχε κάνει και δεν θα μιλούσαμε για κοινωνική οικονομία. Εάν ακόμα το δημόσιο μπορούσε να δημιουργήσει μία παράλληλη δημόσια οικονομία, θα το είχε κάνει μέσα από τις αναπτυξιακές εταιρείες και τους δημόσιους οργανισμούς που έχουν συστηθεί, χωρίς να χρειάζεται να πληρώνουν συνεχώς τα ελλείμματα αυτών των εταιρειών οι φορολογούμενοι. Είναι φανερό σε όλο τον κόσμο ότι η αγορά και το κράτος δεν μπορούν να δημιουργήσουν μια τέτοια οικονομία, γιατί έχουν ένα υψηλό κόστος λειτουργίας και υψηλό κόστος διαμεσολάβησης και ανταλλαγών.
    Απαιτείται ενιαίο, απλοποιημένο θεσμικό πλαίσιο για τους συνεταιρισμούς, με ενσωμάτωση προτάσεων και συστάσεων των διεθνών οργανισμών. Προτείνεται η δημιουργία ενός ενιαίου νόμου για τη σύσταση συνεταιρισμών, που θα εξειδικεύει ανάλογα με το αντικείμενο του συνεταιρισμού τις λεπτομέρειες. Συγκεκριμένα, απαιτείται νέος νόμος που θα συγχωνεύσει τους νόμους 1667/1986 και 4019/2011 (και θα ενσωματώσει τις επιμέρους ρυθμίσεις άλλων νόμων), καθώς οι δύο νόμοι προτείνουν διαφορετικές μορφές που όμως καλύπτουν την ίδια ανάγκη, αλλά και προσαρμογή συγκεκριμένων διατάξεων ώστε να εξυπηρετούν τις ανάγκες των συνεταιρισμών σε όλα τα στάδια της δημιουργίας τους.

    Βασίλης Τακτικός

    • Αυτή η απάντηση τροποποιήθηκε στις 2 χρόνια, 5 μήνες πριν από  pesko.
  • pesko
    Συμμετέχοντας
    Post count: 6

    Τι είναι κοινωνική οικονομία και τι μπορεί να κάνει για την αντιμετώπιση της ανεργίας και τη φτώχειας

    Κοινωνική οικονομία είναι ο παραγωγικός μη κερδοσκοπικός τομέας της οικονομίας, χωρίς μεσάζοντες, που αμείβει την εργασία.
    Χωρίς κέρδος για το χρηματικό κεφάλαιο που επενδύει κυρίως το κοινωνικό κεφάλαιο με τη μορφή του συνεργατισμού, εξυπηρετώντας εργασιακούς και κοινωφελείς σκοπούς.
    Στην κοινωνική οικονομία, βασικός σκοπός είναι η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας .
    Κοινωνική οικονομία δεν είναι η απλή φιλανθρωπία, που μαζεύει πόρους από τους πλούσιους και εύπορους, μοιράζοντας ελεημοσύνη στους φτωχούς, αλλά εκείνη η επιχειρηματικότητα που εξασφαλίζει εργασία στους φτωχούς και ανέργους.
    Απέναντι στον αδυσώπητο και αθέμιτο ανταγωνισμό που εξαντλεί φυσικούς, υλικούς και ανθρώπινους πόρους πετώντας τους μεταφορικά και ουσιαστικά στα «σκουπίδια» η κοινωνική οικονομία προσφέρει ελπίδα και διέξοδο από την κρίση.
    Χρειάζεται ένας πλήρης επαναπροσδιορισμός του επιχειρησιακού υποκειμένου της κοινωνικής επιχειρηματικότητας και του πλαισίου συνεργασίας των κοινωνικών εταίρων που διαμορφώνουν το θεσμικό περιβάλλον και υποστηρίζουν της Κ.Α.Ο. γιατί δύο διακριτές πλευρές που συνιστούν το τρίτο τομέα της οικονομίας.
    Άλλο πράγμα είναι οι φορείς που χαρακτηρίζουν την κοινωνική επιχειρηματικότητα και άλλο πράγμα ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, στο οποίο μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι πολίτες και όλοι οι κοινωνικοί εταίροι από τους συλλογικούς φορείς εργοδοτών και εργαζομένων μέχρι την τοπική Αυτοδιοίκηση και την Εκκλησία.
    Κοινωνικές επιχειρήσεις όμως δεν μπορεί να είναι άλλες από τις μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, τους συνεταιρισμούς και τα κοινωφελή ιδρύματα.
    Διαφορετικά έχουμε μια αποπροσαναλιστική επικάλυψη από το κράτος και την αγορά, που είναι εντελώς διαφορετικός ο ρόλος τους στην οικονομία.
    Εάν το κράτος και η αγορά, μπορούσαν να καλύψουν όλες τις ανάγκες της κοινωνικής οικονομίας και ιδιαίτερα αν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την ανεργία και φτώχεια τότε δεν θα ήταν απαραίτητη η κοινωνική οικονομία.
    Το πρόβλημα όμως είναι ότι, δεν μπορούν να καλύψουν το σύνολο των αναγκών της κοινωνίας και για αυτό χρησιμοποιείται ως εναλλακτική από τη Ε.Ε η συμπληρωματικότητα της Κ.Α.Ο.
    Αλλά το ζήτημα είναι πως και ο τρίτος τομέας είναι προβληματικός στην Ελλάδα. Σε ένα κράτος που κυριαρχεί ο κατακερματισμός των φορέων κοινωνικής οικονομίας και υπάρχει άρνηση συγκρότησης ενιαίου χώρου δεν μπορεί να διαμορφωθεί το απαιτούμενο ευνοϊκό θεσμικό περιβάλλον .
    Το πελατειακό σύστημα έχει διαλύσει μέχρι τώρα τον κοινωνικό ιστό αλληλεγγύης βάση του οποίου μπορεί συγκροτηθεί ικανό κοινωνικό κεφάλαιο.
    Η προοπτική μιας συνομοσπονδίας, με το σύνολο χιλιάδων μικρομεσαίων εθελοντικών οργανώσεων και κοινωνικών επιχειρήσεων θα μπορούσε να είναι η λύση στο θεσμικό πρόβλημα αλλά υπάρχουν πολλές προϋποθέσεις υπερπήδησης εμποδίων για να φτάσουμε μέχρι εκεί .
    Πρώτα από όλα κατανόησης της ιστορικής συγκυρίας και εκσυγχρονισμού θεσμών αλληλεγγύης και απόδοσης κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.